Blog van Jacco

Van enthousiasme overstromen. Hebt u dat wel eens gehad? Dat u iets moest vertellen omdat u er zo enthousiast over was? Toen u een nieuwe kamer aangeboden kreeg of toen u een nieuwe telefoon mocht uitzoeken. En die ene keer dat u een te gek verjaardagsfeest had. Of die keer dat de VGSU op bezoek was in Nijmegen en ze aan iedereen vertelden in hoe zo’n mooie stad wij wonen. 

Mijn vader en moeder komen allebei uit het Groningse land. Aan tafel hadden ze wel eens onderonsjes in het Gronings. Ik begreep er altijd maar weinig van, een moeilijk accent dat voor een normale Nederlander onverstaanbaar is. Op familiedagen sprak iedereen met dit accent. Na zo'n dag betrapte ik mezelf op het inslikken van de laatste lettergreep van elk woord en deed ik verwoede pogingen om zo snel mogelijk weer normaal Nederlands te spreken. Door het accent dacht ik altijd dat Groningen een achtergesteld stuk Nederland was. Een deel dat een eigen dialect heeft en daarom niet bij de rest van Nederland hoort. Die gedachte werd vergroot door de dieseltrein die door het Groninger platteland reed en de boerderij waar mijn oom woont.