Blog van Annelie

Annelie - In memoriam

Met intense droefheid deel ik u via deze weg mede dat van ons is heen gegaan mijn beste maatje, onze allerliefste vriend Keegstra, verenigingsvis der VGSN-TQ, zoon van E.D. Visionaris en A. Extern. Na een kort verblijf op de bodem van de kom, dreef hij na een laatste kieuwbeweging naar 't oppervlak. Wij gedenken Keegstra als een heerlijke vent. Met zijn glanzende schubben en bolle ogen, was hij een lust voor het oog. Zijn stralende persoonlijkheid was als een licht in een donkere doch tweede huiskamer. Onbeschrijflijk is de bewondering die wij hadden voor zijn wil om te leven, ook in barre wintertijden wanneer de kom tegen de verwarming stond.

Annelie - Afscheid nemen bestaat niet

Het is 17 mei en het aftellen is begonnen. Het is nog precies een maand; nog 31 dagen en ongeveer net zoveel nachten en dan is het uit met de pret. Dan moet ik het stokje overdragen, mijn sigillum omhangen bij een verse assessor. Ik ben er zo een die moeilijk afscheid kan nemen. Die altijd een traantje weg moet pinken als na een week vakantie de tassen in de auto worden geladen en de vakantiebestemming wordt verlaten. Ik kan er een jaarvoorraad aan zakdoeken doorheen jagen als 'Hello Goodbye' op de buis is en heb een brok in mijn keel met de omvang van de Mount Everest als onze Marco zingt over de wind die je voelt en de regen.

Annelie - De VGSN die gaat pas slapen, als alle bedden zijn gekeerd

Geniet jij ook zo van het mooie weer? Met dit heerlijke zonnetje krijg ik altijd de onverklaarbare behoefte om gras te maaien, klinkt het tafereel om hardlopend naar de winkel te gaan om daar bakken vol met fruit te kopen ineens bijzonder aanlokkelijk en wil ik niets liever dan een konijntje om mee door de Goffert te huppelen. Maar ja, dan heb je de werkelijkheid. Zon of geen zon, mijn studie heeft mij genoodzaakt dag in dag uit door te brengen in de bunkers van de UB; ik heb al tijden geen gras meer gezien, laat staan gemaaid. Dan heb je Berend (mijn vis), die al weken schreeuwt om sch